In mijn vorige bijdrage ‘Stopt het feest op de Amerikaanse beurs?’ las u over de fenomenale stijging sinds 2009. Op 8 jaar tijd verdriedubbelde de Amerikaanse beursindex.
Tijdens dezelfde periode presteerde de EuroStoxx 600 Europe echter ondermaats. De weerstandszone tot 415 punten houdt al 17 jaar stand! Geraakt Europa’s voornaamste beursindex doorheen die zone, dan stappen trendbeleggers wereldwijd in.
Bovenstaande toont duidelijk dat Amerika de financiële crisis van 2009 beter heeft aangepakt dan Europa.
Gelukkig kunt u als belegger uw markt kiezen. En bovenstaand verschil met Amerika toont aan dat de juiste keuze essentieel is.
Stel dat je twee beursindexen hebt, met elk 500 aandelen. De ene index presteert 40%, de andere 10%. De index die 40% presteert, telt meer stijgers en de stijgers hebben een grotere procentuele toename dan de index die slechts 10% stijgt.
U vergroot m.a.w. uw slaagkans én u verbetert uw rendement.
Het vergelijken van beurzen onderling geschiedt het best via relatieve-sterkte-grafieken. De lijnen starten vanaf 100 en u ziet duidelijk hoe de verschillende lijnen in afstand toenemen. U ziet ook of vorige toppen op de lijnen al dan niet doorbroken worden. Voor een betrouwbare analyse controleert u de relatieve sterkte tussen beurzen maandelijks. Het beginpunt situeert zich best op de bodem na een wereldwijde koersval. Was er recent geen koersval dan neemt u 3 of 6 maanden.
Via bovenstaand plaatje ziet u in één oogopslag dat Aziatische beurzen beter presteren dan België. U merkt dat de beurs van Zuid-Korea de dreiging van Noord-Korea negeert en dat de Amerikaanse technologiebeurs Nasdaq nog steeds in de locomotief zit.
De Zuid-Amerikaanse beurzen heb ik afgevinkt, die presteren ook uitstekend maar worden fel beïnvloed vanwege hun wisselkoers.
